Leven met een chronische ziekte

Even voorstellen…

liesvoedingsadviesIk ben Liesbeth Zonnevylle en ben door Jill uitgenodigd om gastblogs te schrijven voor Leven met Endometriose.
In deze eerste blog vertel ik graag wat meer over mezelf. Ik ben 32 jaar en ik weet sinds 2,5 jaar dat ik endometriose heb. Na een hele lange zoektocht, zoals helaas zoveel vrouwen die deze ziekte hebben. Op mijn 11e werd ik voor het eerst ongesteld na dagen lang heftige pijn. En die pijn kwam iedere menstruatie weer, vaak kon ik hierdoor niet naar school en lag ik huilend in bed met een warme kruik tegen mijn buik. Heel moeilijk als je zo jong bent, maar volgens de dokter hoorde het erbij. Uiteindelijk kreeg ik op mijn 14e de pil, om de klachten te verminderen, maar ik had veel bijwerkingen. Na verschillende pilsoorten geprobeerd te hebben, was ik rond mijn 17e behoorlijk depressief. Niet wetende dat dat door de hormonen kwam.

Op mijn 19e kreeg ik een serieuze relatie en al snel gingen we samenwonen. De menstruatiepijn en depressieve klachten waren er nog steeds, het hoorde bij mij. Maar rond mijn 21e kwamen er meer klachten bij; spierpijn, vermoeidheid.
Ik weet het aan mijn drukke leven, ik werkte en volgde daarnaast een opleiding. Maar het ging niet over, het werd ieder jaar erger. Er waren periodes dat ik ziek thuis moest blijven, dan was ik zo ver over mijn grenzen gegaan dat ik niks meer kon. Ik lag te huilen in bed. Hoe vaak ik niet bij de dokter heb gezeten, maar ik werd steeds weer naar huis gestuurd. Het was stress, een spastische darm, noem maar op. Ik weet dat veel vrouwen dit zullen herkennen.

Na een aantal jaren kwam er eindelijk iets naar voren uit bloedonderzoek, mijn schildklier werkte te traag. Wat was ik opgelucht dat ik wist wat ik had en ik dacht met de medicatie beter te worden. Een naïeve gedachte, natuurlijk, maar ik dacht de oplossing gevonden te hebben. Maar na 2 jaar medicatie voelde ik me nog steeds extreem moe, de spierpijn was wel wat minder, maar ik was nog steeds depressief. En de pijn die elke maand weer terug kwam, werd nog erger. Ik wist niet meer wat te doen, ik ging tegen de pijn opzien. De pijn duurde een week en 3 weken later was het weer zover. Ik was constant gespannen en kon niet meer functioneren. Dit was moeilijk voor mijzelf, maar het is ook een behoorlijke relatietest. Ik was mezelf niet meer. Ik kon geen leuke dingen doen, want in het weekend moest ik uitrusten van de drukke werkweek. Je snapt dat dit ook spanningen in de relatie geeft. En dan heb ik het nog niet over mijn kinderwens gehad. Elke maand weer die teleurstelling; weer niet…

Toen ik op een gegeven moment ook bloed in mijn ontlasting had tijdens de menstruatie, dacht ik: nu is het genoeg geweest. Ik moet doorverwezen worden. Inmiddels stond ik zelfs op de wachtlijst voor een revalidatiecentrum en had ik het ‘label chronisch vermoeidheidssyndroom’ gekregen. Ik zat in de ziektewet en de muren kwamen op me af.

Toen mocht ik eindelijk naar de gynaecoloog en daar werd het snel duidelijk: je hebt endometriose. Na een kijkoperatie was het officieel, de verklevingen zitten met name op mijn darmen en blaas. Ze konden hiervan niet veel weghalen tijdens de operatie, wel was te zien dat mijn eierstokken schoon zijn. Dat is mijn ‘voordeel’. Er is kans op een zwangerschap. Na de operatie een jaar geprobeerd om zwanger te raken, maar helaas. Heel confronterend als je vrouwen om je heen zwanger ziet raken. En ik heb de leeftijd dat mensen het aan je gaan vragen: goh, heb jij al kinderen? Daarnaast werk ik met kinderen en dus word ik dagelijks geconfronteerd met kleine kinderen en zwangere moeders/collega’s.
Momenteel zit ik in de fase voor een IUI-traject en word ik behandeld met Lucrin. Hierdoor ben ik tijdelijk in de overgang, zo wordt alles even stilgelegd. Dat betekent opvliegers en zweten, maar even geen menstruaties!

Het klinkt nu allemaal heel zwaar, maar ik wil deze blog wel positief afsluiten. Mijn ziekte heeft me namelijk ook veel goeds gebracht. Ik heb veel over mezelf geleerd, ben spiritueel gegroeid en ben gaan doen wat ik wilde doen. Ik heb namelijk altijd al een grote interesse gehad in voeding en omdat ik naast mijn werk met kinderen iets anders wilde gaan doen, heb ik gekozen voor een opleiding als voedingsconsulent. Inmiddels heb ik bijna mijn opleiding ‘voedingstherapeut ‘ afgerond en dat betekent dat ik niet alleen mensen met over- of ondergewicht mag begeleiden, maar ook mensen met een aandoening zoals diabetes, artrose, candida etc. En ja, dus ook mezelf. Als je ziek bent, moet je uiteindelijk wel naar je voedingspatroon gaan kijken en inmiddels hebben veel de link tussen endometriose en voeding al ontdekt. Ik wil in mijn blogs praktische tips over voeding geven en recepten met jullie delen. Daarnaast wil ik ook mijn eigen ervaringen delen, ik hoop hier veel vrouwen mee te kunnen helpen. En veel tips zijn eigenlijk geschikt voor iedereen die gezond wil leven en kritisch wil kijken naar zijn/haar voedingspatroon en leefstijl.

Hierbij bedank ik Jill voor haar uitnodiging en nodig ik jullie uit om een kijkje te nemen op deze site en op liesvoedingsadvies. Je kunt mij ook vinden op Facebook, wil je meer tips en adviezen, dan kun je daar vrienden met mij worden.

Liesbeth Zonnevylle

5 reacties

  1. Dank je voor je eerlijke en open verhaal. Van harte welkom op de site.
    We kijken erg uit naar je komende blogs!

    Groetjes,
    Jill

    Reageer
      1. Dag Liesbeth, ik herken mezelf in jouw verhaal …

        Ik wist ook tot voor kort niet wat ik had, het is nog niet officieel door een kijkoperatie bevestigd. Waarschijnlijk een lichte vorm van endometriose. Waar komt eigenlijk die vreselijke spierpijn vandaan? Ken je het boek InNesteling van Rika Lucak? Zij werkt met een soort dieet ook…
        Lieve groetjes,

        Nele

        Reageer
  2. Liesbeth, mooi en indrukwekkend verhaal heb je geschreven, je hebt ook echt wat te vertellen en te delen.. met je recepten en tips.. en het is ook altijd heel fijn om herkenning te vinden bij anderen.. ga zo door!! Fijn dat je dit mag en kan doen.. weer een positief ding wat je uit de endometriose haalt.. zal de rest van de site ook eens lezen, als ex-endometriose patient..

    Reageer
  3. zoooooo Liesbeth, heftig maar heel herkenbaar zoals ik jou ook meegemaakt hebt met je lichamelijke klachten. Je kan het goed verwoorden. En fijn dat je dit met andere wil delen. Succes als voedingsconsulent je kan het!!!!
    En als jij ergens voor gaat,gaat het jou ook lukken.

    Reageer

Laat een reactie achter