Leven met een chronische ziekte

Omgaan met pijn en stress

be kind to yourself1Het is lang geleden dat ik heb geschreven voor deze website. 2014 Was voor mij persoonlijk een bewogen jaar. Het begon met de beslissing om te stoppen met de IUI-behandelingen. De hormonen die ik moest spuiten voor de eisprong zorgde ervoor dat ik zo’n pijnlijke eisprong had, dat ik in het weekend bij de Eerste Hulp zat, omdat ik niet meer recht kon lopen, zitten of liggen. Extreme pijn en dat heeft een aantal dagen aangehouden. Naast dat de tweede IUI-behandeling op zichzelf ook nog eens erg tegenviel, (zal niet op de details ingaan) maakte dat ik het niet meer wilde. De spanningen en stress die het oplevert, zijn een aanslag voor het  lichaam. Althans, mijn lichaam was er niet blij mee…

En dan moet je prioriteiten stellen. Zegt het iets over mijn kinderwens? ‘Wil ze het wel graag genoeg?’ zullen sommige mensen in mijn omgeving gedacht hebben. Ja, natuurlijk wil ik het dolgraag en nee, dit zegt niets over mijn wens. De keuze om die wens (tijdelijk) opzij te zetten is vreselijk moeilijk, het is eigenlijk geen keuze. En ik weet dat sommige vrouwen door zouden gaan, door tot hun lichaam helemaal op is. Of steeds hun grenzen blijven verleggen. Naast dat ik ontzettend moe was en het geestelijk niet trok, waren de menstruaties ook weer heviger aan het worden. Ik werd bang voor de pijn, rekende in mijn agenda uit wanneer ik ongesteld zou worden en zette een denkbeeldig groot kruis in die week. Ik ging er al vanuit dat ik niks zou kunnen, geen afspraken, geen leuke dingen doen.

Toen de endometriose ook nog in mijn vakantie om de hoek kwam kijken en de extra pijnstillers die ik had gekregen van de gynaecoloog helemaal niet werkte, was ik het zat. Na de zomervakantie wist ik: er moet iets gebeuren. Alleen gezonde voeding is duidelijk niet genoeg om erdoor heen te komen. Het is het complete plaatje en ik voelde dat ik iets aan die angsten moest gaan doen. Angst voor de pijn, waardoor ik helemaal verkrampte als ik maar iets voelde. En angst voor de inwendige onderzoeken, want laten we eerlijk wezen: die kunnen een hel zijn voor vrouwen met endometriose. (Nu heb ik gelukkig een gynaecoloog gevonden die daar rekening mee houdt.)

In de eerste week na de vakantie heb ik een afspraak gepland met een psycholoog die EMDR geeft. Dit is een speciale therapie die je leert omgaan met je angsten.Deze therapie heeft mij zeker geholpen. Ik heb kunnen kijken waar en wanneer de angsten zijn begonnen, geleerd te relativeren en geleerd dat ik anderen best om hulp mag vragen. Ik hoef het niet alleen te doen. Ik ben een sterke vrouw, maar dat betekent nog niet dat ik faal als ik om hulp vraag. Als ik zeg: ‘ik kan het niet alleen’. De therapie heeft mij dus goed gedaan, naast osteopathie waar ik in dezelfde periode mee ben begonnen. Ik kwam langzaam weer in balans.

Tot het einde van 2014; ik had een hele drukke tijd op mijn werk en mijn man bleek een tumor te hebben in zijn nier. Gelukkig is alles goed afgelopen, we waren er op tijd bij. Maar de stress was wederom een aanslag op mijn lijf. En daarmee werd de pijn ook heftiger.Weer een bewijs dat stress enorm veel invloed heeft op je lichaam en je gezondheid. Maar ik pak mezelf weer op! Ik probeer het negatieve om te zetten in positieve gedachten en zo komen er weer positieve dingen op mijn pad. En ik gun mezelf meer rust en ontspanning, zodat ik stressvollere periodes beter aankan. Want stress kun je nu eenmaal niet altijd voorkomen. Maar hoe je ermee omgaat, hoe je reageert op situaties die op je pad komen, heb je wel zelf in de hand.

Het zijn allemaal zaken die je moet leren en die allemaal aan bod komen in het proces van acceptatie. Hoe ga je om met de pijn? Vecht je ertegen, word je boos op je lichaam, vervloek je je lichaam en denk je: die rotbuik… Of geef je je juist over? Blijf je de hele dag in bed liggen met een warme kruik en huil je, heb je nergens zin in? Ik heb allebei de fases doorlopen. De boosheid en frustraties heb ik gehad, maar ook het zelfmedelijden (heb ik nog steeds wel een beetje als ik eerlijk ben), het niets willen en in die negatieve cirkel blijven zitten.

Inmiddels heb ik geleerd om te accepteren dat het zo is. Als de pijn begint, mag ik juist goed voor mijzelf zorgen, met de gedachte dat ik later die dag iets leuks ga doen. Dus eerst op de bank of in bed met een kop thee, pijnstillers indien nodig, een kruik en niet vechten tegen de pijn. Nee, laten komen en als het iets beter gaat zeg ik tegen mezelf: nu ga ik een leuke film kijken/boek lezen of iets lekkers klaarmaken voor mezelf. Of zelfs een wandeling maken als dat lukt. Het is moeilijk, maar het voelt stukken beter dan de hele dag/dagen op de bank naar de televisie staren. En hiermee geef ik een gevecht op, vechten tegen de pijn levert mij niets op. Dit betekent niet dat ik alles opgeef, maar vechten tegen pijn kost zoveel energie. En aangezien vrouwen met endometriose al spaarzaam om moeten gaan met hun energie, heb ik besloten die energie aan iets anders te besteden.

Voordat ik deze blog eindig met een tekst van Oprah Winfrey, geef ik jullie eerst nog wat praktische tips om de menstruatie door te komen:

  • Vrouwenmantelthee kan je helpen de krampen te verminderen. Daarnaast is het bloedstelpend en verlaagt het je oestrogeengehalte.
  • Gember verwarmt je lichaam en helpt bij misselijkheid. Zelf drink ik graag gemberthee en gebruik ik verse gember in vele gerechten. Ook is het lekker om zelf appelcompote te maken: schil en     snijd 2 zure appels of goudrenetten in stukjes en verwarm ze in een pannetje met een klein beetje water. Rasp er wat verse gember door en als de appels zacht zijn, stamp je ze fijn. Dan nog wat kaneel erover en je hebt een heerlijk verwarmend tussendoortje.
  • Yoga of meditatie kan je de rust geven die je op dat moment nodig hebt. Op Youtube kun je vele filmpjes vinden van yoga-oefeningen die geschikt zijn om tijdens je menstruatie uit te oefenen.
  • Een boekentip is: ‘De helende kracht van acceptatie’ van Annemarie Postma. Dit boek heeft mij op weg geholpen naar acceptatie van de endometriose, ik lees het momenteel voor de tweede keer. De quote van Oprah heb ik uit dit boek gehaald:

‘When you surrender and stop resisting and stop trying to change that which you can’t change but be in the moment, be fully open to the blessings you’ve already received and those that are yet to come … the literal vibration of your life will change.’  – Oprah.

Ik wens jullie allen veel succes op het pad naar acceptatie, het leren omgaan met endometriose en het leren luisteren naar je lichaam. Zorg goed voor jezelf!

In de volgende blog aandacht voor de schildklier, een trage schildklierwerking komt vaak voor bij vrouwen met endometriose. Voor nu,

een warme groet en lees ook mijn blog over de Landelijke Endometriosedag,

Liesbeth Zonnevylle – LiesVoedingsadvies.

Meer lezen:

7 reacties

  1. Pffff zo herkenbaar. Bij mij ook de kinderwens maar nu ook gestopt met behandeling. Niet omdat de wens er niet is maar omdat de weg er naar toe nu te zwaar is. Zoweel geestelijk als lichamelijk.. Iedereen heeft een mening. Ik zit sinds kort op yoga. Dat helpt om bij mezelf te blijven. Ik doe waar ik me nu het beste bij voel. En de mening van anderen zijn doms hard maar ik leg het naast me neer. Ja ik ben 36 dat weet ik zelf ook wel. En ja tijd staat niet stil. Die wens blijft en ik hoop dat ik die nog in vervulling kan laten gaan. Maar nu is mijn grootste wens een gezond lichaam…

    Reageer
    1. Bedankt voor je reactie Petra. Inderdaad, blijf bij jezelf! Een gezond lichaam is veel belangrijker. Dus zorg goed voor jezelf. En ik hoop dat je wens nog in vervulling zal gaan…

      Reageer
  2. Zo herkenbaar! Ik ben al bang voor de pijn voordat de pijn weer begint! Jouw tips zijn nuttig, ik hoop dat ik snel deze rotziekte kan accepteren! We are strong!!

    Reageer
  3. Herkenbaar. Zelf is bij mij in 2009 endo ontdekt. Gehoord worden Door je dokter en gynaecoloog is zo belangrijk. Zelf heb ik een zware operatie gehad in 2011 in Leuven. .endo in de 5de graad. Nu gelukkig pijnloos wel aan de pil. In 2012 ben ik bovenwonder zwanger geworden. Veel complicaties met zwangerschap maar gelukkig een gezonde dochter. Een tweede kind is dan ook wel uitgesloten. ..het heeft te veel gekost..lichamelijk en geestelijk. Dus begreep ook het uitstel van je kinderwens. Ik wens je al het goeds in de toekomst.

    Gr wendy

    Reageer

Laat een reactie achter